Vuelta – Nabeschouwing

Hallo,

De Vuelta zit er ondertussen alweer even op; vertrokken in België terwijl het nog volop zomer en vakantie was, 4 weken later terugkomen en we zijn in de Belgische herfst aanbeland. Contrasten in weer, verschillende vluchten en de bijhorende ziektekiemen die welig rondwaaien op luchthavens, vermoeidheid van 3 weken zware koers en op woensdag na de Vuelta meteen alweer een koers rijden in de regen en “hatsjie”… we zijn op dit moment op een stevige verkoudheid getrakteerd.

 

Even kort terugblikken dan op de afgelopen weken. De Vuelta was voor de ploeg een groot en onverhoopt succes. Wie vooraf gezegd had dat we met de renners waarmee we naar Spanje afzakten in totaal 4 ritten zouden winnen, had men waarschijnlijk goed gek verklaard. Maar met 9 gemotiveerde vrijbuiters tekenden we zowat elke dag present in de aanval, en 4 keer daarvan vielen alle puzzelstukjes aan het eind van de rit op de juiste plaats. De sfeer zat dus zeker meer dan goed in de ploeg.

Voor mezelf ben ik na afloop van de Vuelta iets minder uitbundig. Op zich was de conditie wel goed en kon ik me zelf ook 2x me in de ontsnapping nestelen. 1x hadden we het geluk voorop te kunnen blijven en sleepte ik een 8e plaats uit de brand, 1x (met eigenlijk betere benen) werd ik op de slotklim nog bijgebeend door de groep van de favorieten en zat er geen ereplaats meer in. Op zich heb ik dus zeker niet geheel anoniem door de Vuelta gefietst, anderzijds heb ik ook een aantal keer gevloekt de goeie boot gemist te hebben. En zoals gezegd was de conditie wel goed, maar de absolute topvorm met dat tikkeltje extra (zoals bijvoorbeeld bij aanvang van de Vuelta de voorgaande 2 jaren) was ook niet meteen aanwezig.

Afgelopen woensdag had ik dan ook nog het genoegen een selectie voor de GP de Wallonie te kunnen afdwingen. Hersteld van de Vuelta was ik, na 1 nacht thuis geslapen te hebben, absoluut nog niet en ook de weergoden waren me niet echt gunstig gezind. Terug frisse en natte herfstomstandigheden om de 212km lange koers in af te werken. Maar goed, ik kon toch ook nog een klein steentje bijdragen tot het ploegsucces dat we ook daar behaalden met de overwinning van Tim (Wellens) op de Citadel van Namen en verder ook nog verder dichte ereplaatsen voor Lotto-Soudal (2e, 4e, 7e). Zelf bolde ik nog als 63e over de meet, een goeie training had ik dus zeker nog gehad.

Met de crossers die ondertussen al terug in het veld aan de slag zijn, loopt het wegseizoen op zijn laatste benen. De laatste echt grote koers wordt de Ronde van Lombardije. Om toch nog niet volledig stil de vallen en nog wat competitie in de benen te houden, zijn nog enkele 1-dagskoersen in mijn programma opgenomen. Komende woensdag start ik in de “Omloop van het Houtland” in Lichtervelde, op 3 oktober in Binche-Chimay-Binche.

Sportieve groeten,

Bart