Vuelta – Verwachtingen

Hallo,

Ondertussen ben ik net aangekomen in het eerste hotel van de Vuelta, die aanstaande zaterdag van start gaat. Dan zou je logischerwijze denken dat ik ergens in Spanje zit, maar neen, dit jaar gaat de Ronde van Spanje van start in het Franse Nîmes. Een korte ploegentijdrit van nog geen 14km zal bepalen wie als 1e de leiderstrui mag aantrekken.

Alvorens vooruit te blikken op de komende 3 weken, misschien eerst nog even terugblikken op de afgelopen weken.

Wat het extra-sportieve betreft, was er eerst en vooral de zware val van mijn vriendin op training. Voor ons beiden en nog in het meest voor Sofie een heel ingrijpende gebeurtenis, die ons nog maar eens met de neus op de feiten drukte over hoe kwetsbaar je als fietser bent. Mentaal zeker geen makkelijke periode maar langs de andere kant ook een extra motivatie om het zelf goed te proberen doen en nog een trapje extra te geven, nu Sofie het tijdelijk niet kan.

Maar terug naar de koers zelf dan… Zoals velen wel al zullen weten, was ik de laatste maanden stevig op de sukkel met problemen aan de rechter dij. Gelukkig kwam er toch wat beterschap in de vreemde blessure en na een geslaagde hoogtestage in Livigno kon ik voor het eerst sinds heel lang nog eens ongeremd koersen tijdens de Ronde van Polen. Het deed echt deugd om te voelen dat ik op mijn normale niveau kon koersen, bergop lang met de besten mee kon en eindelijk terug een paar – weliswaar nog kleine- “prijsjes” kon rijden. Op 7 dagen koers kon ik toch 4x een top 20 in de rit laten noteren en werd ook nog 15e in het algemene klassement. Nog geen echte uitschieter, maar het was  al lang geleden dat mijn rechter been me toeliet dergelijke resultaten neer te zetten.

Ik was dan ook zeker niet ontevreden na deze wedstrijd. Na toch wel een vrij lange periode zonder competitie bleek ik toch meteen een goed niveau te halen, maar bovenal was ik uitermate blij dat mijn been zich een week lang “koest” had gehouden.

De afgelopen 2 weken probeerden we de conditie nog een tikje verder op te krikken om hopelijk aan de volle 100% topvorm in de Vuelta te kunnen starten. Met de afgelopen maanden in het achterhoofd durf ik niet meteen hoge doelstellingen stellen op voorhand, maar als ik merk dat been en conditie OK blijven, wil ik zeker in bepaalde ritten een gooi proberen doen naar de ritzege. Een mooi eindklassement ambieer ik iets minder nadrukkelijk dan vorige jaren, al zal ik de eerste ritten alvast proberen nog niet teveel tijd te verliezen. Als dan blijkt dat ik een constant hoog niveau in de benen heb en bergop echt lang kan standhouden, wie weet probeer ik dan ook wel om een mooi klassement te rijden. Maar nog eens, dat is op dit moment zeker geen hoofddoel.

Ik kijk alvast enorm uit naar de komende 3 weken koers, het kriebelt nog enorm hard om alsnog het enorm tegenvallende 2017 op een mooie manier te kunnen afsluiten!

Sportieve groeten,

Bart