Winterslaap voorbij…

Momenteel staan vooral onze veldrijders in het middelpunt van de belangstelling. Rond de wegrenners is het wat stiller, maar deze ontwaken toch ook stilaan uit hun winterslaap. Aangezien ik me tot deze laatste categorie mag rekenen, is dit berichtje hier een 1e teken van dit uit de winterslaap komen.

Al is die winterslaap natuurlijk relatief. Zo was er wel een 4-tal weken dat de fiets onaangeroerd bleef, maar ondertussen zijn we toch al terug een tijdje aan het bouwen aan een degelijke basis om 2017 mee aan te vatten. Begin december ondergingen alle renners van de ploeg uitgebreide medische en fysieke testen. Gelukkig werd ik gezond verklaard en goedgekeurd voor nog een jaartje topsport. Daags nadien met een gerust gemoed op stage richting Mallorca kunnen vertrekken waar we 10 dagen in aangename omstandigheden de nodige, grotendeels rustige, trainingskilometers konden afhaspelen. Fietsen op stage is 1 ding, maar het is een jaarlijks terugkerend fenomeen dat de dagen daarnaast ook behoorlijk gevuld zitten met allerhande randactiviteiten. Ik som er alvast een paar op: stabilisatieoefeningen, massage, interviews met pers, foto’s allerhande voor 2017, meetings over praktische zaken voor volgend jaar, sponsors die een woordje over hun product komen doen, gesprek met ploegleider ivm hoe programma er ongeveer zal uitzien, … Je ziet het, meer dan enkel een beetje fietsen en daarna platte rust op bed .
Nu goed, we weten dat dit erbij hoort en aangezien het in deze periode toch nog wel even duurt tot de 1e wedstrijden, is het op zich niet slecht dat dit  tijdens deze stage allemaal wat gebundeld wordt. In de volgende stage, begin januari, kunnen we ons dan volledig focussen op de trainingen, de recuperatie erna en op de wedstrijden die dan wel heel dichtbij beginnen komen.

Maar hoe verliep de voorbereiding tot nu toe eigenlijk? Wel, ik mag zeker niet klagen. Naar jaarlijks terugkerende gewoonte, combineer ik in het begin van de voorbereiding het fietsen graag nog met oa zwemmen en lopen. Vooral naar dat laatste kijk ik elk jaar opnieuw enorm uit. Zo eens een uurtje me in het zweet lopen op off road weggetjes, het is iets wat me steeds veel voldoening geeft. Helaas “liep” het daar –letterlijk en figuurlijk- mis na enkele weken. Een vervelende pijn rechts in de onderrug verplichtte me het lopen te laten varen. Geluk bij een ongeluk had ik tijdens het fietsen veel minder last in de rug, dus kon ik wel gewoon verder duurtrainingen blijven afwerken en liep ik conditioneel dus zeker geen achterstand op.

Ondertussen zijn we tijdens de eindejaarsperiode terug even op Belgische bodem (wat ook al eens deugd doet), en bevind ik me op 1 maand van mijn 1e wedstrijd. Het begint dus allemaal weer dichtbij te komen en eigenlijk begint het ook wel stilaan terug te kriebelen om te kunnen koersen, ipv steeds maar te trainen.  Tijdens de stage in januari zal het er dan ook al wat intensiever aan toegaan dan in december om stilaan “wedstrijdklaar” te raken. Net zoals ook vorig jaar, zal ik ook dit jaar starten tijdens de verschillende één-dagskoersen in Mallorca. Mooie koersen, maar allesbehalve te onderschatten want er wordt jaar na jaar op het scherp van de snee gekoerst. We weten dus op voorhand dat het daar terug afzien wordt, maar we weten ook dat we er enkel sterker door worden met het oog op de koersen die erop volgen.

En deze laatste dagen van 2016 lijken me ook het uitgelezen moment om nog eens iedereen te bedanken die me van kortbij of veraf volgde en steunde. Ik denk hierbij vooral aan mijn vriendin Sofie, mijn ouders en schoonouders, maar zeker ook aan Peter Franceus (zonder wie ik waarschijnlijk nooit prof was geworden), webmaster Eric, leden van WTC Erwetegem en aan andere familie en vrienden.
Vanuit de grond van mijn hart wens ik iedereen die dit berichtje leest een gezellig Oudejaar en al het Beste in 2017!

Vele groeten,
Bart