Nabeschouwing Catalonië

Hallo,

Aangezien er voor mij persoonlijk in de Ronde van Catalonië toch één en ander gebeurde, is een blogberichtje wel op zijn plaats dacht ik zo :).

Het begon allemaal in de 1e rit (zoals altijd in feite maar goed :))… Een beetje ongepland raakte ik daar in de ontsnapping van de dag. Nog minder gepland was echter dat het peloton ons zoveel voorsprong zou geven en daardoor rijkelijk te laat zou komen om ons nog terug te grijpen. Aangename verrassing natuurlijk, maar dat bracht met zich mee dat de ritzege proberen binnenhalen een 1e doel werd. Met een stel spurtersbenen werd ik jammer genoeg niet gezegend, dus moest ik iets anders uit mijn hoed proberen toveren om als 1e die meet te kunnen overschrijden. Het werd een alles of niets poging op 500m van de meet waarmee ik de spurt probeerde te ontlopen en hoopte dat mijn 2 mede-kompanen van die dag wat zouden aarzelen en naar elkaar zouden kijken, maar jammer genoeg reageerden ze vrijwel direct en werd het een “niets” ipv “alles”. 3e plaats dus die dag, wat op zich wel mooi is, maar toch was er natuurlijk ook wel een stukje ontgoocheling. Maar goed, ik had nog eens voorin kunnen meestrijden in een koers en dat was toch al een tijdje geleden en deed al bij al deugd.

Aangezien het peloton uiteindelijk ruim tweeëneenhalve minuut verloor die dag, bood dit plots ook mooie vooruitzichten voor een mooi eindklassement (ook al was het dan nog 6 dagen koers). Mijn 2 medevluchters moesten er allebei tussenuit toen het stevig bergop ging, ikzelf hield in de zware koninginnenrit goed stand en veroverde hierdoor de leiderstrui na de 4e rit.

Ik voelde me al de hele week sterk en had het gevoel ook vlot te recupereren dus had wel vertrouwen dat dat mooi eindklassement een realistische doelstelling werd. Het zwaarste klimwerk hadden we achter de rug, dus ze zouden me er niet zomaar tussenuit rijden… dacht ik toch…

Een rit later echter gebeurde echter wat ik allesbehalve had voelen aankomen. Na me ook de 5e rit aanvankelijk heel goed te voelen en ik zelfs een 1e prik in de waaiers goed overleefde, ging het licht plots helemaal uit. Een suikerklop zoals ik die lang niet meer had en plots kon ik niets van vermogen meer ontwikkelen, doodzonde :s. Nochtans at ik die rit zelf niet minder dan anders, maar ik vermoed dat ik na de rit waarin ik de leiderstrui veroverde, niet voldoende snel de energiereserves weer kon bijvullen wegens de podiumceremonie, interviews, dopingcontrole… De volgende keer dat ik op een podium moet na de rit, zal ik deze fout niet meer maken :).

Maar goed, omdat mijn ploegmaats me in deze zware rit super goed bijstonden, kon ik het tijdsverlies nog enigszins beperken en kon er mits enkele verrassende wendingen nog altijd een top 10-eindnotering inzitten. Maar jammer genoeg boden zich geen opportuniteiten meer aan waardoor ik die top 10 niet meer zou kunnen binnendringen en uiteindelijk als 16e de Ronde van Catalonië zou afsluiten in Barcelona.

Na een weekje om de batterijen terug op te laden is de volgende opdracht de Ronde van het Baskenland vanaf maandag 6 april. Opnieuw een loodzware koers (misschien wel de zwaarste koers van het jaar qua parcours en niveau), dus hopen dat we ons met de huidige conditie ook daar een paar keer kunnen laten opvallen…

Na de Ronde van het Baskenland staan normaal gezien dan nog de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik op het programma. Een uitgelezen kans voor wie me eens in eigen land aan het werk zou willen zien, want dat gebeurt in mijn geval niet zo vaak :).

Groeten,
Bart